سال نو کوچک که حدود یک هفته قبل از سال نو قمری اتفاق می‌افتد، به عنوان جشنواره خدای آشپزخانه نیز شناخته می‌شود، خدایی که بر شخصیت اخلاقی هر خانواده نظارت دارد. در یکی از متمایزترین سنت‌های جشنواره بهار، یک تصویر کاغذی از خدای آشپزخانه در سال نو کوچک سوزانده می‌شود و روح خدا را به بهشت می‌فرستد تا در مورد رفتار خانواده در طول سال گذشته گزارش دهد. سپس با چسباندن یک تصویر کاغذی جدید از خدای آشپزخانه در کنار اجاق گاز، از او استقبال می‌شود. از این نقطه دید، خدای آشپزخانه برای یک سال دیگر بر خانواده نظارت و از آنها محافظت خواهد کرد. ارتباط نزدیک خدای آشپزخانه با سال نو قمری منجر به این شده است که جشنواره خدای آشپزخانه سال نو کوچک نامیده شود. اگرچه هنوز تعداد بسیار کمی از خانواده‌ها در این روز به خدای آشپزخانه نذورات می‌دهند، اما بسیاری از فعالیت‌های سنتی تعطیلات هنوز بسیار محبوب هستند. مطالعات دین رایج چینی نشان می‌دهد که خدای آشپزخانه تا پس از اختراع اجاق آجری ظاهر نشد. اجاق پخت و پز یک پیشرفت نسبتاً دیرهنگام در تاریخ تمدن بشری بود. نوشته‌های باستانی نشان می‌دهد که خدای آتش، اولین شکل خدای آشپزخانه، مدت‌ها قبل از اختراع اجاق مورد پرستش قرار می‌گرفت. ژو رونگ، خدای آتش باستانی چین، یک خدای مردمی محبوب بود و معابد زیادی به افتخار او ساخته شده بود. آتشدان‌های سنگی، شکل اولیه اجاق آجری، هنوز هم در بین اقلیت‌های قومی چین رایج هستند. مردم در این مناطق به خدای آتشدان نذورات می‌دهند. خدای آشپزخانه کمی پس از اختراع اجاق آجری ظاهر شد. در ابتدا اعتقاد بر این بود که خدای آشپزخانه در اجاق ساکن است و بعداً به شکل انسان درآمده است. افسانه‌ها می‌گویند که در دوران سلسله هان متأخر، یک کشاورز فقیر به نام یین زیفانگ، کمی قبل از سال نو قمری، در حال تهیه صبحانه بود که خدای آشپزخانه بر او ظاهر شد. اگرچه یین زیفانگ تنها یک گوسفند زرد داشت، اما آن را برای خدای آشپزخانه قربانی کرد. یین زیفانگ خیلی زود ثروتمند شد. یین زیفانگ برای نشان دادن قدردانی خود، هر زمستان در روز ملاقات الهی، به جای تابستان که رسم بود، یک بز زرد را برای خدای آشپزخانه قربانی می‌کرد. این منشأ جشنواره خدای آشپزخانه یا سال نو کوچک است. آداب و رسوم متعددی در ارتباط با تکریم خدای آشپزخانه و تعیین تاریخ جشنواره خدای آشپزخانه یا سال نو کوچک وجود دارد. تاریخ این تعطیلات گاهی اوقات بر اساس مکان تعیین می‌شد، به طوری که مردم شمال چین آن را در بیست و سومین روز از دوازدهمین ماه قمری و مردم جنوب چین آن را در بیست و چهارمین روز جشن می‌گرفتند. تاریخ سال نو کوچک نیز به طور سنتی بر اساس حرفه تعیین می‌شد. به طور سنتی، مقامات فئودالی در بیست و سومین روز، مردم عادی در بیست و چهارمین روز و ماهیگیران ساحلی در بیست و پنجمین روز، هدایای خود را به خدای آشپزخانه تقدیم می‌کردند. فردی که مراسم قربانی را اجرا می‌کرد، عموماً سرپرست مرد خانواده بود. عصر قبل از سال نو کوچک، تصویر خدای آشپزخانه که در طول سال گذشته بر امور خانه نظارت داشته است، از کنار اجاق گاز پایین آورده می‌شود. در حالی که تصویر برای سوزاندن خشک می‌شود، هدایا و هیزم آماده می‌شوند. هیزم ممکن است شامل دسته‌هایی از شاخه‌های کاج، سرو، خاس و انار باشد. تصویر جدیدی از خدای آشپزخانه خریداری می‌شود و مجسمه‌های اسب و سگ از ساقه‌های سورگوم بافته می‌شوند. هدایا شامل سر خوک، ماهی، خمیر لوبیا شیرین، خربزه، میوه، کوفته‌های آب‌پز، شکر جو و آب‌نبات گواندونگ، یک خوراکی چسبناک ساخته شده از ...