ژاپن کشوری غنی از تعطیلات است؛ چندین تعطیلات در حدود اول ماه مه وجود دارد - به عنوان مثال، روز سبز در 29 آوریل، روز یادبود قانون اساسی در 3 مه، یک تعطیل ملی در 4 مه و روز کودک در 5 مه. وقتی این تعطیلات به هم متصل می‌شوند، مردم ژاپن حداقل از یک هفته استراحت لذت می‌برند - که طولانی‌ترین مدت آن تا 11 روز ادامه دارد. برای طبقه کارگر، این تعطیلی طولانی مدت واقعاً اهمیت فوق‌العاده‌ای دارد. در نتیجه، در ژاپن، جشن‌های خاصی که صرفاً به روز کارگر اختصاص داده شده بودند، به طور فزاینده‌ای جای خود را به «هفته طلایی اول ماه مه» داده‌اند. به طور دقیق، ژاپن عملاً از ۲۹ آوریل وارد دوره «هفته طلایی» خود می‌شود. در سراسر ژاپن، هتل‌ها، چشمه‌های آب گرم و سایر مراکز تفریحی متعدد، پیش از روز کارگر، کمپین‌های تبلیغاتی مختلفی را برای جذب گردشگران راه‌اندازی می‌کنند؛ در واقع، قیمت اتاق در مسافرخانه‌های استاندارد اغلب در مقایسه با زمان‌های عادی بیش از دو برابر می‌شود. برای آلمانی‌ها، روز کارگر واقعاً یک مناسبت خارق‌العاده است. این روز به عنوان یک تعطیل عمومی قانونی تعیین شده است، زیرا همزمان به عنوان یک جشن جهانی برای کارگران و روزی سرشار از فرهنگ عامه و سنت غنی آلمانی عمل می‌کند. همانطور که آلمانی‌ها می‌گویند، پس از تحمل یک زمستان طولانی و تاریک و یک آوریل دمدمی مزاج - که به سرعت خلق و خوی یک کودک تغییر می‌کند - ماه روشن ماه مه از راه می‌رسد تا امید تازه‌ای را برای مردم به ارمغان بیاورد. افسانه‌ها می‌گویند که مدت‌ها پیش، در آستانه روز کارگر، «جادوگران» در طول شب بر فراز کوه بروکن و دامنه تپه‌های سراسر اروپا می‌رقصیدند و منتظر ورود یک خدای شاخ‌دار که نماد مردانگی است، بودند. امروزه، افراد کمی باقی مانده‌اند که ریشه‌های این داستان را می‌دانند؛ با این حال، سنت آواز خواندن و رقصیدن در طول شب تا به امروز پابرجا مانده و به یک رسم عامیانه محبوب تبدیل شده است. در مناطق روستایی، روستاییان در اطراف آتش در مرکز شهر جمع می‌شوند تا برقصند و صدای ناهنجار ایجاد کنند - عملی که اعتقاد بر این است که «جادوگران» را می‌ترساند. در سالن‌های رقص در سراسر شهرها و حومه آلمان، افرادی که بهترین لباس‌های خود را پوشیده‌اند، برای رقص‌های پر جنب و جوش به روی صحنه می‌روند. برخلاف روزهای عادی، در این شب خاص، مردم معمولاً «رقص‌های استاندارد بین‌المللی» ظریف مانند والس و تانگو را انتخاب می‌کنند. چهره‌های آلمانی‌های معمولاً کم‌حرف با لبخندهای فراوان روشن می‌شود. بنابراین، برای بسیاری از آلمانی‌ها، سنت این است که شب قبل از روز اول ماه مه را "رقصند" و با رقصیدن وارد ماه مه شوند. علاوه بر این، در روز اول ماه مه، بسیاری از شهرها و روستاهای سراسر آلمان رسم برپا کردن «میپول» را رعایت می‌کنند. معمولاً جوانان، افراد توانمند و مجرد روستا به طور هماهنگ با هم کار می‌کنند تا یک تنه درخت توس بلند، صاف و محکم - «میپول» - را برپا کنند. از یک روستا به روستای دیگر، به نظر می‌رسد که این میپول‌ها بلندتر می‌شوند. زنان جوان مجرد، میپول را با تزئینات زیبا تزئین می‌کنند و دعا می‌کنند که در سال آینده، محبت خواستگار ایده‌آل خود را جلب کنند. صبح زود اول ماه مه، بسیاری از زنان جوان مجرد، با باز کردن درهای خود، حلقه‌های گل «کوچک» قلبی شکل را که توسط مردان جوان مجرد روستا به عنوان یک حرکت عاشقانه در آنجا قرار داده شده است، کشف می‌کنند. در این روز، روستاییان ساده‌دل زود از خواب بیدار می‌شوند، فرزندان خود را می‌آورند و لباس‌های سنتی می‌پو...